«Αν είμαι σε ένα μίτινγκ, εγώ απλώς βλέπω τα προβλήματα διαφορετικά και παθαίνω εμμονή με πράγματα επίσης διαφορετικά», δήλωσε στους Radio Times. «Μερικές φορές, όταν πρέπει να γίνουν πολλά μαζί, απλώς το κάνω. Είναι σαν να είμαι μια μπουλντόζα 10 τόνων που κατεβαίνει την πλαγιά», προσθέτει.
Ο Τζιμ Ρόκος, product designer και επιμελητής της Dyslexic Design, μιας έκθεσης σχετικά με τη δυσλεξία που διοργανώθηκε πέρυσι στο Λονδίνο πιστεύει πως, αν μη τι άλλο, η προσδοκία της αποτυχίας που «μαθαίνουν» πολλοί δυσλεκτικοί στο σχολείο σημαίνει πως είναι περισσότερο διατεθειμένοι να πάρουν ένα ρίσκο και να δοκιμάσουν νέα πράγματα. «Περιμένουν πως θα αποτύχεις, οπότε γιατί όχι; Αν μπορούσες να σχεδιάσεις ένα σύστημα που θα αποσπούσε την αυτοπεποίθηση από τα παιδιά, θα κατέληγες να φτιάξεις ένα σχολείο. Οπότε, όταν κάποιος σαν τον Τζέιμι Όλιβερ λέει κάτι τέτοιο, αυτό βοηθά πραγματικά και δίνει ελπίδες ώστε τα παιδιά να καταφέρουν να φτάσουν μέχρι την ενηλικίωση», σχολιάζει.
Αντιμετωπίστε τους κιρσούς εύκολα και ανώδυνα.
Παχυσαρκία : Σύγχρονη Λύση από τον Ειδικό 
Χαμογελαστέ ξανά με οδοντικά εμφυτεύματα 
Μάθετε για τα υπερηχογραφήματα της εγκυμοσύνης
Υποφέρετε από αιμορροΐδες; Όχι πια…
